சிறு பிள்ளைகளுக்குப் புரியும் வகையில் பேசுவோம். ஸ்ரீரஞ்சனி

ஐந்து வயதுக்கு உட்பட்ட பிள்ளைகளுடன் நாம் கதைக்கும் போது, ஒரு பொருளைக் காட்டி ”இது என்ன?” என்று கேட்போம் அல்லது ஒரு செயலைச் சொல்லி அதைச் செய்யும் படி அவர்களுக்குக் கட்டளையிடுவோம். இதுவே எமது பொதுவான நடைமுறையாக இருக்கிறது. இவ்வகையான தொடர்பாடல் முறை பிள்ளைகளைப் பரீட்சித்துப் பார்க்க உதவுகின்றதே அன்றி விடயங்களை அவர்களுக்கு வினைத்திறனாக் கற்பிக்க உதவாது எனத் தற்போதைய ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.
வினாக்கள் வினவாமல், கட்டளை இடாமல் நீங்கள் இருக்கும் சூழலையும், அங்கு நீங்கள் செய்யும் செயல்களையும் பிள்ளைக்கு விபரியுங்கள். ஒன்றைச் சொல்வதுடன் அதனைச் செய்தும் காட்டும் போது பிள்ளைக்கு அந்த விடயம் பற்றிய ஒரு விளக்கம் கிடைக்கின்றது. அது அந்த விடயங்களை அவர்கள் இலகுவாகக் கற்பதற்கு ஒரு வழியை ஏற்படுகிறது என்கிறது ஆய்வு.
உதாரணத்துக்கு உங்கள் பிள்ளையுடன் சேர்ந்து நாய்கள் பற்றிய ஒரு புத்தகத்தை வாசிக்கிறீர்கள் என வைப்போம். வாசிக்கும் போது, “பக்கத்தைத் திருப்பு” என்றோ அல்லது “எது நாய் என்று காட்டு” என்றோ பிள்ளையைக் கேட்காதீர்கள். பதிலாக “அம்மா, இப்போது அடுத்த பக்கத்துக்குத் திருப்புகிறேன், இங்கே ஒரு வெள்ளை நிற நாய் படுத்திருக்கிறது” என்று நீங்கள் செய்வதைச் சொல்வதுடன், புத்தகத்தின் அந்தக் குறிப்பிட்ட பக்கத்தில் என்ன இருக்கிறது என்பதையும் விபரியுங்கள். அப்படிச் செய்வதால் நாய் என்றால் எப்படியிருக்கும், வெள்ளை நிறம் என்றால் என்ன, அந்த நாய் என்ன செய்கிறது, புத்தகத்தின் பக்கத்தை திருப்புவது எப்படி என்பனவற்றை எல்லாம் பிள்ளை சுலபமாகக் கற்றுக் கொள்கிறது. இவ்வகையான கற்பித்தல் முறை ஒலிபரப்பு / ஒளிபரப்புச் செய்தல் எனப்படுகிறது.

இவ்வாறாக நீங்கள் ஒன்றை மீள மீளச் சொல்லும் போது அல்லது செய்து காட்டும் போது பிள்ளையும் அதனை விளங்கிச் சொல்ல அல்லது செய்ய ஆரம்பிக்கும். அப்படிப் பிள்ளை சொல்லும் போது அல்லது செய்யும் போது அதற்காகப் பிள்ளையைப் பாராட்டுங்கள். மாறாக நீங்கள் கற்பிக்க விரும்புவதை கற்பதற்கு பிள்ளை ஆர்வம் காட்டாவிட்டால் அதனை விளங்கிக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் பிள்ளையின் ஆர்வத்துக்கு ஏற்ற விதத்தில் உங்கள் கற்பித்தல் முறையை அல்லது நீங்கள் கற்பிக்க முயன்ற விடயத்தை மாற்றுங்கள். எதையும் வற்புறுத்திக் கற்பிக்காதீர்கள். பிள்ளையின் விருப்பத்துக்கு மாறான ஒன்றைச் செய்யச் சொல்லி பிள்ளையை வற்புறுத்தினால், அந்தக் குறித்த செய்கை மேல் பிள்ளைக்கு வெறுப்புத் தான் ஏற்படுத்தும்.
சிலவேளைகளில். நீங்கள் கற்பிக்க விரும்பும் விதத்தில் புத்தகத்தைப் பிள்ளைகள் பயன்படுத்த விரும்பாமல் இருக்கலாம். உதாரணத்துக்கு பிள்ளை புத்தகத்தை வாசிக்க விரும்பாது அதை ஒரு மேளமாகப் பாவித்து அதில் ஒலி எழுப்ப முயற்சிக்கலாம். பிள்ளை அப்படி செய்ய முயற்சித்தால் அதனைத் தடுக்காதீர்கள். ஒரு பொருளை இப்படித்தான் பாவிக்க வேண்டும் என்று போடும் வழமையான வரையறைகள், பிள்ளைகளின் கற்பனா சக்தியை வளர விடாமல் தடுக்கும் முட்டுக்கட்டைகள் ஆகலாம்.
இயற்கையில், சிறு பிள்ளைகள் நிறைந்த கற்பனைவளம் உள்ளவர்களாக இருக்கின்றார்கள். அந்தக் கற்பனையை அவர்கள் வளர்த்துக் கொள்ள நாம் உதவி செய்ய வேண்டும்.
எனவே சிறுபிள்ளைகளின் தடயங்களை விளங்கி அவர்களின் வழியில் அவர்கள் புரியும் வகையில் அவர்களுடன் பேசி அவர்களின் வளர்ச்சிக்கு உதவுவோம்.

ஸ்ரீரஞ்சனி